Σε συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα τιμήθηκε σήμερα το πρωί η επέτειος από την Άλωση της Βασιλεύουσας Κωνσταντινούπολης στον Δήμο Αμπελοκήπων-Μενεμένης

Σε συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα τιμήθηκε το πρωί της Πέμπτη 29/5 η 572η επέτειος από την Άλωση της Βασιλεύουσας Κωνσταντινούπολης την 29/5/1453, στον Δήμο Αμπελοκήπων-Μενεμένης, σε εκδήλωση που συνδιοργανώθηκε με την Ένωση Ομογενών εκ Κωνσταντινουπόλεως Bορείου Ελλάδος.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης τελέσθηκε επιμνημόσυνη δέηση για την ανάπαυση της ψυχών του Αυτοκράτορος Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και των πεσόντων κατά την Άλωση. Ακολούθησε κατάθεση στεφάνου για τη μνήμη των πεσόντων κατά την Άλωση της Πόλης στον Ανδριάντα του Αυτοκράτορος Κωνσταντίνου Παλαιολόγου στην Πλατεία Δημοκρατίας του Δήμου, παρουσία του Δημάρχου Αμπελοκήπων-Μενεμένης και Προέδρου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος, Λάζαρου Κυρίζογλου, μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της Ενώσεως Ομογενών εκ Κωνσταντινουπόλεως Βορείου Ελλάδος και μελών του Πολιτιστικού Συλλόγου Αμπελοκήπων «Κωνσταντίνος Παλαιολόγος».

Για την επέτειο της Αλώσεως, ο δήμαρχος Αμπελοκήπων-Μενεμένης δήλωσε τα εξής:

Πέρασαν 572 ολόκληρα χρόνια από τότε που η Βυζαντινή Αυτοκρατορία καταλύθηκε με την άλωση της Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαΐου 1453 από τους Οθωμανούς.

Πέρασαν όμως και 821 ολόκληρα χρόνια από τότε που οι δυτικοί, οι Παππικοί, οι Φράγκοι, το 1204, κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη και τη λεηλάτησαν, θέτοντας τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία σε τροχιά παρακμής, 251 χρόνια πριν από την Άλωση της 29ης Μαΐου 1453 από τους Οθωμανούς.

Είναι αυτοί, οι ίδιες δυνάμεις που επέτρεψαν μεν να αποκτήσουμε το 1821 κρατική υπόσταση αλλά τέτοια και τόσο μικρή γεωγραφικά, ώστε να ελέγχεται από τους ίδιους γεωστρατηγικά και οικονομικά. Πνευματικά, όμως, ποτέ, γιατί ο δικός μας πολιτισμός υπερβαίνει τα στενά γεωγραφικά μας όρια, είναι παγκόσμιος, είναι οικουμενικός, κάτι που δεν μπόρεσαν και δεν θα μπορέσουν ποτέ να πετύχουν οι ποικιλώνυμοι κατακτητές μας στο διάβα της ιστορίας. Γι’ αυτό, αν και η Πόλις εάλω, ουκ εάλω.

Αυτή δυστυχώς είναι ιστορικά η πραγματική εξέλιξη και αλήθεια. Η Άλωση ήταν η μεγάλη, η μεγαλύτερη φωτιά, με δεύτερη τη φωτιά της Σμύρνης, που σφράγισαν τη μοίρα του Ελληνικού Έθνους.

Θυμόμαστε σήμερα, 572 χρόνια μετά, έχουμε χρέος και βαριά κληρονομιά να θυμόμαστε και να τιμάμε. Να θυμόμαστε τη μεγαλύτερη και μακροβιότερη αυτοκρατορία. Να τιμάμε τους τελευταίους υπερασπιστές της, με πρώτο τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, οι οποίοι με κοινή θέληση, έμειναν εκεί και υπερασπίσθηκαν την Κωνσταντινούπολη, χωρίς να λυπηθούν τη ζωή τους. Θα είναι αιωνία η μνήμη τους.

Ιστορικά, αλλά και για μας τους Έλληνες και για όλους τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, με τον όρο Βυζάντιο ή Βυζαντινή Αυτοκρατορία νοείται το ανατολικό τμήμα της άλλοτε Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η λεγόμενη Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η εξελληνισμένη και εκχριστιανισμένη με έδρα Κωνσταντινούπολη και αντιστρόφως δηλαδή η Κωνσταντινούπολη είναι η πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας δηλαδή της εξελληνισμένης και εκχριστιανισμένης Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αυτοκρατορία, κράτος και Πρωτεύουσα, απόλυτα ταυτισμένες.

Είναι δε το κράτος αυτό το πρώτον πιστεύσαν εις τον Δεσπότην Χριστόν. Το πρώτο επίσημα Χριστιανικό Κράτος και μάλιστα δι’ αποκαλύψεως, με τον Τίμιο Σταυρό: Εν τούτω Νίκα!

Ας είναι αιωνία η μνήμη του τελευταίου Αυτοκράτορα Κων/νου Παλαιολόγου και των υπερασπιστών της Κωνσταντινούπολης. Της Βασιλεύουσας.