Στη δυτική Θεσσαλονίκη, μια περιοχή που ήδη κουβαλά χρόνια περιβαλλοντικά και κοινωνικά βάρη, η οδός Ρωξάνης επανέρχεται στο προσκήνιο ως παράδειγμα εγκατάλειψης και επικίνδυνης αδιαφορίας. Το νέο ρεπορτάζ της ΕΡΤ3 αποτυπώνει εικόνες ντροπής σε έναν δρόμο που οδηγεί στα ΚΤΕΛ Μακεδονία: λόφοι από μπάζα, καναπέδες, στρώματα, κουφώματα, παλιές λεκάνες και σχεδόν ολόκληρα νοικοκυριά πεταμένα σαν να μην υπάρχει αύριο.
Η περιοχή έχει μετατραπεί σε έναν άτυπο μπαζότοπο, λίγα μέτρα από το υπό ανέγερση Μουσείο Ολοκαυτώματος, τις υπηρεσίες της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα της πόλης. Η εικόνα αυτή δεν προσβάλλει μόνο την καθημερινότητα όσων κινούνται στην περιοχή, αλλά, κυρίως, υπονομεύει αισθητά τη δημόσια υγεία.
Το οξύμωρο είναι γνωστό: καθαρισμοί έχουν γίνει, οι υπηρεσίες έχουν περάσει και ξαναπεράσει, όμως οι παράνομες αποθέσεις συνεχίζονται. Κάποιοι εξακολουθούν να πετούν απορρίμματα και μπάζα χωρίς κανέναν ενδοιασμό. Το αποτέλεσμα είναι μια τοξική εστία σε μια από τις πιο πολυσύχναστες «πύλες» της Θεσσαλονίκης.
Αυτή τη φορά, η Δημοτική Αρχή έχει προγραμματίσει νέους καθαρισμούς. Είναι όμως αρκετό; Η πραγματικότητα δείχνει ότι oι παρεμβάσεις αποδίδουν μόνο όταν συνοδεύονται από ουσιαστικό έλεγχο, επιβολή κυρώσεων και μια συντονισμένη στρατηγική που να μην αφήνει την περιοχή έρμαιο στη συστηματική παραβατικότητα. Οι κάτοικοι το ξέρουν, οι επαγγελματίες το ζουν και οι εικόνες μιλούν μόνες τους: όσο η δυτική Θεσσαλονίκη παραμένει χώρος «εύκολης» απόθεσης, τα προβλήματα δεν πρόκειται να εξαφανιστούν.
Με το Μουσείο Ολοκαυτώματος να ετοιμάζεται να αποτελέσει παγκόσμιο σημείο αναφοράς και με κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες λίγα μέτρα μακριά, το στοίχημα πλέον αφορά ολόκληρη την πόλη: αν η Ρωξάνης θα συνεχίσει να είναι μια πληγή ή αν θα γίνει επιτέλους ένας δρόμος που αντανακλά σεβασμό και στοιχειώδη αστική λειτουργία.
