Παρέμβαση πραγματοποίησε η Μαρία Καρυστιανού, απευθυνόμενη δημόσια στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη με αφορμή την επικείμενη συνάντησή του με τον Ταγίπ Ερντογάν. Επικαλούμενη τη δήλωση του Τούρκου ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν περί «μη αποχώρησης από το τραπέζι αν δεν λυθούν τα προβλήματα», ζητά διαφάνεια για τα θέματα της ατζέντας και τις θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης, τονίζοντας τον αδιαπραγμάτευτο χαρακτήρα της εθνικής κυριαρχίας και του διεθνούς δικαίου.
Τα ερωτήματα που θέτει είναι, κατ’ αρχήν, θεμιτά. Μια συνάντηση τέτοιου επιπέδου και σε ένα τόσο φορτισμένο γεωπολιτικό περιβάλλον δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως διπλωματική ρουτίνα, ούτε να καλύπτεται από γενικόλογες διαβεβαιώσεις περί «ήρεμων νερών». Η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει το πλαίσιο, τις κόκκινες γραμμές και τη στρατηγική της χώρας, ιδίως όταν η τουρκική πλευρά μιλά ανοιχτά για «προβλήματα» προς επίλυση.
Ωστόσο, η παρέμβαση Καρυστιανού δεν μπορεί να αποσπαστεί από το συνολικό πολιτικό της αποτύπωμα. Η προηγούμενη δημόσια τοποθέτησή της στο ζήτημα των αμβλώσεων, που προκάλεσε έντονη κριτική λόγω συντηρητικών και οπισθοδρομικών αιχμών απέναντι σε κατοχυρωμένα δικαιώματα των γυναικών, έχει αφήσει εύλογες σκιές αξιοπιστίας. Όταν ο λόγος για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα εμφανίζεται επιλεκτικός, η κάθε νέα παρέμβαση οφείλει να διαβάζεται με προσοχή.
Σε κάθε περίπτωση, τα εθνικά ζητήματα δεν προσφέρονται ούτε για δραματοποίηση ούτε για εύκολους χαρακτηρισμούς. Χρειάζονται νηφαλιότητα, θεσμική σοβαρότητα και καθαρό πολιτικό λόγο. Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει με σαφήνεια. Ταυτόχρονα, όσοι παρεμβαίνουν στο δημόσιο διάλογο οφείλουν συνέπεια, ώστε η κριτική τους να ενισχύει –και όχι να θολώνει– την ουσία της δημοκρατικής απαίτησης για διαφάνεια και λογοδοσία.
