Σε ένα κόμμα που επί χρόνια πλήρωσε ακριβά τις σκιές, τις σιωπές και τις «διευθετήσεις» πίσω από κλειστές πόρτες, η στάση της Τόνιας Αντωνίου δεν μπορεί να διαβαστεί ως πρόβλημα. Αντιθέτως, αποτελεί σπάνια στιγμή πολιτικής ειλικρίνειας. Όταν ένα στέλεχος με θεσμικό ρόλο στη διαδικασία του συνεδρίου δεν σπεύδει σε εύκολες διαψεύσεις, αλλά αναγνωρίζει δημόσια ότι υπάρχει εύλογη ανησυχία, δεν υπονομεύει το ΠΑΣΟΚ. Το θωρακίζει.
Η παραδοχή ότι ο Χάρης Δούκας φοβάται μεθοδεύσεις στο συνέδριο και ότι «καλά κάνει και προειδοποιεί» δεν είναι αιχμή εσωκομματικής αντιπαράθεσης. Είναι υπενθύμιση δημοκρατικής ευθύνης. Ο Δήμαρχος Αθηναίων δεν κατήγγειλε, δεν κατηγόρησε, δεν έστησε σενάρια.
Προειδοποίησε θεσμικά, εγκαίρως και καθαρά, ζητώντας διαφάνεια και ισότιμους όρους συμμετοχής. Αυτό ακριβώς όφειλε να κάνει ένας πολιτικός που σέβεται το κόμμα και τη βάση του.
Η Τόνια Αντωνίου, αντί να λειτουργήσει ως μηχανισμός συγκάλυψης, επέλεξε τον δύσκολο αλλά έντιμο δρόμο. Δεν επιβεβαίωσε μεθοδεύσεις, αλλά δεν προσποιήθηκε κιόλας ότι όλα βαίνουν καλώς. Το «θα δούμε από Δευτέρα», σε ό,τι αφορά τον τρόπο εκλογής των συνέδρων, δεν είναι υπεκφυγή. Είναι σαφές μήνυμα ότι οι διαδικασίες κρίνονται στην πράξη και όχι στα λόγια. Και ότι κανείς δεν δικαιούται λευκή επιταγή, ακόμη κι αν βρίσκεται στην ηγεσία.
Σε αυτό το σημείο αποκαλύπτεται το πραγματικό διακύβευμα. Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο Δούκας φοβάται μεθοδεύσεις. Το πρόβλημα θα ήταν να μην φοβάται. Να σιωπά, να συναινεί ή να κάνει πως δεν βλέπει, στο όνομα μιας επίπλαστης «ενότητας». Η ιστορία του ΠΑΣΟΚ έχει δείξει πού οδηγεί αυτή η λογική. Στη συρρίκνωση, στην απαξίωση και τελικά στην αποξένωση της κοινωνικής του βάσης.
Η στάση Αντωνίου και Δούκα εκφράζει ένα άλλο πολιτικό ήθος. Αυτό που λέει ότι η ενότητα δεν χτίζεται με μηχανισμούς, αλλά με καθαρές διαδικασίες. Ότι το συνέδριο δεν είναι εργαλείο ελέγχου, αλλά χώρος πολιτικής νομιμοποίησης. Και ότι όποιος φοβάται τη διαφάνεια, είναι εκείνος που τελικά έχει κάτι να χάσει.
Σε μια κρίσιμη καμπή για το ΠΑΣΟΚ, η ειλικρίνεια δεν είναι απειλή. Είναι προϋπόθεση επανεκκίνησης. Και σε αυτή την κατεύθυνση, τόσο η Τόνια Αντωνίου όσο και ο Χάρης Δούκας στέκονται στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
