Χωρίς ούτε μία πιστοποιημένη παιδική χαρά παραμένει εδώ και μήνες ο Δήμος Ωραιοκάστρου, με εκατοντάδες οικογένειες να βρίσκονται αντιμέτωπες με μια πρωτοφανή εικόνα εγκατάλειψης σε έναν από τους μεγαλύτερους δήμους της δυτικής Θεσσαλονίκης. Το ζήτημα έχει εξελιχθεί σε μείζον κοινωνικό και πολιτικό θέμα, προκαλώντας αντιδράσεις γονέων και έντονο προβληματισμό ακόμη και στο δημοτικό συμβούλιο.
Η παραδοχή της διοίκησης ότι «καμία παιδική χαρά δεν μπορεί να χαρακτηριστεί πιστοποιημένη» έρχεται να φωτίσει μια εξαιρετικά σοβαρή πραγματικότητα. Σύμφωνα με όσα δήλωσε ο αντιδήμαρχος Τεχνικών Έργων Δημήτρης Καρασαββίδης στον «Τύπο Θεσσαλονίκης», από το 2020 μέχρι σήμερα έχουν δαπανηθεί περίπου 1,6 εκατομμύρια ευρώ, ωστόσο σήμερα όλες οι παιδικές χαρές του δήμου παραμένουν κλειστές λόγω φθορών, βανδαλισμών και αδυναμίας πιστοποίησης.
Το ερώτημα που εύλογα τίθεται από γονείς και δημότες είναι σαφές: πώς είναι δυνατόν να έχουν διατεθεί τόσα χρήματα και λίγα χρόνια μετά να μην υπάρχει ούτε ένας ασφαλής χώρος παιχνιδιού για τα παιδιά;
Ο ίδιος ο αντιδήμαρχος αναγνώρισε ότι οι εγκαταστάσεις έχουν υποστεί τόσο σοβαρές ζημιές ώστε απαιτείται ουσιαστικά εκ νέου κατασκευή τους, μέσω νέου διαγωνισμού ύψους περίπου 1,3 εκατ. ευρώ που θα χρηματοδοτηθεί από ίδιους πόρους του δήμου. Παρ’ όλα αυτά, απέφυγε να δώσει σαφές χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του έργου, επικαλούμενος πιθανές καθυστερήσεις και απρόβλεπτες εξελίξεις.
Την ίδια στιγμή, οι οικογένειες του Ωραιοκάστρου καλούνται να διαχειριστούν μια καθημερινότητα χωρίς βασικές υποδομές για τα παιδιά τους. Η απάντηση της διοίκησης ότι «υπάρχουν άπειροι ελεύθεροι χώροι» και ότι «τα παιδάκια πρέπει να κάνουν λίγο υπομονή» προκάλεσε ακόμη μεγαλύτερη δυσαρέσκεια, καθώς πολλοί γονείς επισημαίνουν πως άλλο ένας ανοιχτός χώρος και άλλο μια ασφαλής, πιστοποιημένη παιδική χαρά.
Η κ. Αντωνία Μαρινούδη, μητέρα δύο μικρών παιδιών και κάτοικος της περιοχής, περιγράφει μια κατάσταση ασφυκτική για τις οικογένειες. Όπως αναφέρει, οι περισσότερες παιδικές χαρές είχαν ξηλωθεί ήδη από πέρυσι, ενώ ακόμη και πριν κλείσουν οριστικά παρουσίαζαν σοβαρές ελλείψεις ασφαλείας, με εμφανή καρφιά, φθαρμένες ξύλινες κατασκευές και κατεστραμμένα παιχνίδια.
«Η κατάσταση είναι μια απογοήτευση», σημειώνει χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι η απουσία χώρων παιχνιδιού στερεί από τα παιδιά όχι μόνο τη ψυχαγωγία αλλά και την κοινωνικοποίηση με συνομηλίκους τους. Η ίδια μάλιστα αναγκάστηκε να αγοράσει τσουλήθρα για το σπίτι της ώστε να μπορούν τα παιδιά της να παίζουν με ασφάλεια.
Το πρόβλημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις για οικογένειες χωρίς εύκολη δυνατότητα μετακίνησης. Για πολλούς γονείς, η λύση της μετάβασης σε άλλους δήμους δεν είναι ρεαλιστική, ιδιαίτερα όταν δεν διαθέτουν αυτοκίνητο ή επαρκή πρόσβαση σε μεταφορές.
Παράλληλα, η συζήτηση για άνοιγμα σχολικών αυλών ως προσωρινή διέξοδο φαίνεται να απορρίπτεται από τη διοίκηση του δήμου, με το επιχείρημα ότι δεν μπορεί να εξασφαλιστεί η φύλαξή τους. Έτσι, μια ολόκληρη περιοχή παραμένει ουσιαστικά χωρίς δημόσιους ασφαλείς χώρους παιχνιδιού για μικρά παιδιά.
Το πολιτικό και διοικητικό ζήτημα πλέον είναι ευρύτερο. Διότι όταν ένας δήμος δηλώνει ότι επί χρόνια επενδύει εκατομμύρια ευρώ στις παιδικές χαρές αλλά τελικά δεν μπορεί να διατηρήσει ούτε μία λειτουργική και ασφαλή, γεννώνται σοβαρά ερωτήματα για τον σχεδιασμό, τη συντήρηση, τον έλεγχο των έργων και τη συνολική διαχείριση των δημοτικών υποδομών.
Και όσο οι γονείς ακούν εκκλήσεις για «υπομονή», τα παιδιά του Ωραιοκάστρου συνεχίζουν να μεγαλώνουν χωρίς τον πιο αυτονόητο δημόσιο χώρο μιας σύγχρονης πόλης: μια ασφαλή παιδική χαρά.
