Χωρίς νερό. Χωρίς λύση. Με το χρόνο να μετρά αντίστροφα.
Η Χαλκιδική, ένας από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας, στεγνώνει. Κυριολεκτικά. Το Πευκοχώρι, το Παλιούρι και το Πολύχρονο έχουν μείνει χωρίς νερό, ενώ τραγική είναι η κατάσταση στα Νέα Μουδανιά, τη μεγαλύτερη πόλη της περιοχής, όπου επιβάλλονται προγραμματισμένες διακοπές υδροδότησης από τις 22.00 το βράδυ έως τις 09.00 το πρωί. Μια αλυσίδα κρίσης που σφίγγει ασφυκτικά τον σφυγμό της τοπικής κοινωνίας και του τουρισμού.
Ο συνδυασμός υπερκατανάλωσης, ανεξέλεγκτου τουριστικού φορτίου και ανεπαρκών υποδομών φέρνει στο φως μια εθνική ντροπή: περιοχές με χιλιάδες επισκέπτες, νοικοκυριά, ξενοδοχεία και επιχειρήσεις δεν έχουν νερό να πιουν, να πλυθούν, να λειτουργήσουν. Στην καρδιά του καλοκαιριού, η Χαλκιδική βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ανθρωπιστική και οικονομική κρίση, με ορατές πλέον επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, στην ποιότητα ζωής και στον τουριστικό της χαρακτήρα.
«Ξυπνάμε στις 6 το πρωί να γεμίσουμε ένα μπουκάλι νερό, δεν μπορούμε ούτε να πλυθούμε», λέει κάτοικος στα Νέα Μουδανιά.
«Οι τουρίστες φεύγουν ντροπιασμένοι από το ξενοδοχείο. Μας λένε “πληρώνουμε και δεν έχουμε νερό”. Δεν ξέρουμε τι να τους απαντήσουμε», σημειώνει ιδιοκτήτης καταλύματος στο Πευκοχώρι.
Μια τουριστική φούσκα χωρίς υποδομές
Η Χαλκιδική, όπως και δεκάδες νησιωτικές περιοχές της χώρας, πνίγεται στα ίδια της τα νούμερα: τουρισμός χωρίς όρια, χωρίς σχεδιασμό, χωρίς προετοιμασία. Οι μόνιμες υποδομές νερού, σχεδιασμένες για 5.000 κατοίκους, καλούνται να εξυπηρετήσουν 50.000 μέσα σε λίγες εβδομάδες. Το αποτέλεσμα; Οι γεωτρήσεις στερεύουν, οι δεξαμενές αδειάζουν και η αγανάκτηση ξεχειλίζει.
Εθνικό ζήτημα – Επείγουν μέτρα ΤΩΡΑ
Δεν πρόκειται για ένα τοπικό φαινόμενο. Η έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού για την ύδρευση στις τουριστικές περιοχές της χώρας, σε συνδυασμό με την κλιματική κρίση και την απουσία ελέγχου κατανάλωσης, έχει μετατρέψει τη Χαλκιδική και πολλά νησιά σε ζώνες κρίσης.
Η Πολιτεία οφείλει να κινητοποιηθεί άμεσα:
- Με έκτακτα έργα ενίσχυσης των υποδομών ύδρευσης.
- Με σύστημα καταγραφής, διαχείρισης και ελέγχου της κατανάλωσης νερού στις τουριστικές περιοχές.
- Με μακροπρόθεσμο σχέδιο υδατικής ανθεκτικότητας για όλη τη χώρα.
Η Χαλκιδική δεν αντέχει άλλο. Το νερό τελειώνει – μαζί του τελειώνει και η υπομονή των κατοίκων, των επισκεπτών, των επιχειρήσεων. Αν δεν υπάρξει άμεση πολιτική και τεχνική αντίδραση, ο φετινός Αύγουστος θα μείνει στη μνήμη όλων όχι για τις διακοπές, αλλά για τη δίψα.
Ρεπορτάζ: ditika.gr – στη Χαλκιδική που διψάει για λύσεις
