Μια υπόθεση που χρονίζει εδώ και δεκαετίες, με την τοπική κοινωνία να περιμένει λύσεις, όχι νέες υποσχέσεις, επανέρχεται στην επικαιρότητα με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις της διοίκησης του Δήμου Παύλου Μελά. Ο λόγος για το πρώην στρατόπεδο Καρατάσιου, έναν χώρο 638.831 τετραγωνικών μέτρων που παραμένει αναξιοποίητος, παγιδευμένος σε έναν λαβύρινθο διοικητικών υπεκφυγών και νομικών διεκδικήσεων.
Η δημοτική αρχή, μιλώντας στο metrosport.gr, εμφανίζεται να «προετοιμάζει» τις επόμενες κινήσεις της, εν αναμονή – όπως λέει – της δικαστικής απόφασης που θα αποσαφηνίσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς. Ανήκει τελικά στο Υπουργείο Οικονομικών ή στο Ταμείο Εθνικής Άμυνας; Πρόκειται για ερώτημα που, με βάση την πραγματικότητα, έχει ήδη απαντηθεί εδώ και χρόνια.
Συγκεκριμένα, από το 2017, η Περιφερειακή Διεύθυνση Δημόσιας Περιουσίας Μακεδονίας-Θράκης ανέφερε ξεκάθαρα πως το στρατόπεδο είναι καταγεγραμμένο στα κτηματολόγια ως “ανταλλάξιμο τμήμα” που δεν έχει αποδοθεί στο Δημόσιο. Την ίδια στιγμή, στο Εθνικό Κτηματολόγιο το ακίνητο αναγράφεται ως 100% κυριότητας του ΤΕΘΑ, με τη Δημοτική Ενότητα Πολίχνης να έχει προτείνει – ήδη από παλαιότερες μελέτες – την ένταξή του στο σχέδιο πόλης ως μητροπολιτικό πάρκο κοινωφελών λειτουργιών.
Κι όμως, η διοίκηση Παύλου Μελά μιλά το 2025 για… «διάθεση διαλόγου» και για «προετοιμασία απαντήσεων», σε μια υπόθεση που απαιτεί καθοριστική παρέμβαση, όχι επισημάνσεις εκ των υστέρων. Η διατύπωση ότι «κακώς καταχωρήθηκε στο ΤΕΘΑ» και ότι «επιδιώκεται δικαστική λύση» μοιάζει περισσότερο με διαχείριση ευθυνών παρά με στρατηγική διεκδίκησης.
Χρόνια στασιμότητας – Χρόνια χαμένα
Η έκταση του πρώην στρατοπέδου παραμένει επί 20 χρόνια αναξιοποίητη, με τη διοίκηση να ομολογεί ότι αναζητά ακόμη λύση «εντός ορατού χρονικού ορίζοντα». Δηλαδή πότε; Πόσα χρόνια ακόμη χρειάζονται για να διεκδικηθεί ουσιαστικά ένα ακίνητο που μπορεί να μεταμορφώσει την περιοχή σε πνεύμονα πρασίνου, πολιτισμού και υγείας;
Η επιλογή του Δήμου να αποδέχεται τον ρόλο του παθητικού διαπραγματευτή, αντί να ασκήσει θεσμική πίεση και να διεκδικήσει δυναμικά τη δημόσια αξιοποίηση της έκτασης, γεννά εύλογες απορίες:
- Γιατί δεν ενεργοποιούνται τοπικά κινήματα, θεσμικοί φορείς και συλλογικά όργανα;
- Γιατί η διοίκηση φέρεται να ανακοινώνει «θέσεις» και «προθέσεις» αντί για δεσμεύσεις με χρονοδιάγραμμα;
- Γιατί, τόσα χρόνια μετά, δεν έχει εκπονηθεί ένα πλήρες νομικό και τεχνικό σχέδιο αξιοποίησης που να τεθεί υπόψη των συναρμόδιων υπουργείων;
Το Καρατάσιου δεν αντέχει άλλες «προθέσεις»
Η διοίκηση του Δημάρχου Δημήτρη Ασλανίδη επισημαίνει ότι διεκδικεί το 75% της έκτασης για κοινωφελή χρήση και στηρίζει τη δημιουργία του νέου ογκολογικού νοσοκομείου στο υπόλοιπο 25%. Την ίδια στιγμή, προτάσσει έναν «αδρό σχεδιασμό» για αστική αναγέννηση και πράσινο, χωρίς να προσδιορίζει το πώς και πότε αυτός θα υλοποιηθεί.
Όμως, στην παρούσα φάση, το πρόβλημα δεν είναι ο σχεδιασμός – είναι η απουσία διεκδίκησης.
Το πρώην στρατόπεδο Καρατάσιου μπορεί να γίνει ένα από τα σημαντικότερα έργα πράσινης ανασυγκρότησης στον πολεοδομικό ιστό της δυτικής Θεσσαλονίκης. Όμως για να γίνει αυτό, χρειάζεται ξεκάθαρη πολιτική βούληση, γνώση της υπόθεσης σε βάθος και ένα σχέδιο με πολιτική, νομική και τεχνική τεκμηρίωση.
Το να «αποκαλύπτει» η διοίκηση στοιχεία που έχουν ήδη καταγραφεί εδώ και χρόνια, δεν τιμά τη σοβαρότητα που απαιτεί η υπόθεση. Αντί να ανακυκλώνει δηλώσεις και υποσχέσεις, ο Δήμος Παύλου Μελά οφείλει να απαντήσει σε ένα βασικό ερώτημα: Γνώριζε ή όχι την αλήθεια – και αν ναι, τι έκανε για να τη μετατρέψει σε πράξη;
